بدون دسته

راه درست مراقبه کردن چیست

راه درست مراقبه کردن چیست؟

نخستین و اساسی‌ترین کار این است که درونت را از تمام افکار پاک کنی.
موضوع این نیست که انتخاب کنی تا افکار خوب را در درون نگه بداری و افکار بد را بیرون بریزی.برای یک مراقبه‌کننده، تمامی افکار فقط آشغال هستند؛ موضوع خوب و بد در میان نیست.افکار فضای درون تو را اِشغال می‌کنند و به سبب همین اِشغال، وجود درونی تو نمی‌تواند مطلقا ساکت شود.
پس افکار خوب همانقدر بد هستند که افکار بد؛ تمایز و تفاوتی میان آن‌ها نگذار.
بچه را با آب وان به بیرون پرتاب کن!
مراقبه نیاز به سکوت مطلق دارد. سکوتی چنان ژرف که هیچ چیز در درون تو برهم نخورد. زمانی که دقیقا درک کردی که مراقبه چیست، دستیابی به آن دشوار نیست. مراقبه حق مادرزادی ما است. ما مطلقا قادر هستیم که آن را داشته باشیم. ولی نمی‌توانی هر دو را باهم داشته باشی. ذهن و مراقبه را باهم، ذهن یک اختلال است.
ذهن چیزی نیست جز دیوانگی معمولی، باید به ورای ذهن و به فضایی بروی که هیچ فکری هرگز به آن وارد نشده است، جایی که هیچ تخیلی در آن عمل نمی‌کند، جایی که در آن رویایی برنمی‌خیزد، جایی که فقط هستی،
فقط یک هیچکس، مراقبه بیشتر یک ادراک است تا یک انضباط،
چنین نیست که باید کار زیادی انجام بدهی. برعکس، نباید هیچ کاری بکنی بجز اینکه به روشنی درک کنی که مراقبه چیست. خود همین ادراک عملکرد ذهن را متوقف خواهد کرد. آن ادراک درست مانند اربابی می‌ماند که در حضور او خدمتکاران از نزاع و دعوا با یکدیگر دست برمی‌دارند و یا حتی باهم صحبت هم نمی‌کنند؛ ناگهان ارباب وارد خانه می‌شود و سکوت برقرار می‌گردد. و خدمتکاران شروع می‌کنند به مشغول بودن، دست‌کم نشان می‌دهند که سرگرم کار هستند! لحظه‌ای پیش، آنان باهم بحث می‌کردند و نزاع و دعوا می‌کردند و هیچکس هیچ‌کاری انجام نمی‌داد.

درک اینکه مراقبه چیست، دعوت از آن ارباب است. ذهن یک خدمتکار است.
لحظه‌ای که ارباب وارد خانه می‌شود، همه جا ساکت است؛ ذهن با تمام خوشی‌هایش ناگهان در سکوتی مطلق فرو می‌رود. زمانی که به فضای مراقبه‌گون دست یافتی، اشراق فقط موضوع زمان است.نمی‌توانی آن را تحمیل کنی. فقط باید یک انتظارکشیدن باشی، با شوقی عظیم، تقریبا مانند یک گرسنگی یا تشنگی، بدون یک کلام…. در مراقبه، آن شوق درست مانند تشنگی برای اشراق می‌شود و یک انتظار کشیدن همراه با شکیبایی، زیرا که اشراق پدیده‌ای بسیار بزرگ است و تو بسیار نحیف هستی.
دست‌های تو نمی‌تواند آن را بگیرد،
در دسترس تو نیست. اشراق خواهد آمد و تو را فراخواهد گرفت، ولی تو قادر نیستی که هیچ کاری بکنی که آن را فراخوانی، تو بسیار کوچک هستی، انرژی‌های تو بسیار اندک است. ولی هرگاه ً واقعا با شکیبایی و با شوق و اشتیاق فراوان منتظر باشی، خواهد آمد. در لحظه‌ی درست خواهد آمد. همیشه آمده است.

برچسب ها
نمایش کل مطلب

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ببینید

بستن
دکمه بازگشت به بالا
به کمک نیاز داری؟ با ما در تماس باشید!
شروع گفتگو
سلام! برای چت در WhatsApp روی یکی از اعضای زیر کلیک کنید
بستن